Vandaag hebben we met de vliegers gespeeld op het weiland naast het huis. Van Calou wisten we al dat ie gek is op parapentes, maar dat geldt dus ook voor vliegers...
Australian Labradoodles Calou (16-06-2007) en Juma (10-02-2012)
zaterdag 17 juli 2010
zondag 28 maart 2010
Waterwerk - eerste training
Vanmorgen vroeg op om bij een training van waterwerk te gaan kijken van de hondenclub van St. Genix sur Guiers. Ze trainen in de buurt van de plaats Beley in de Rhône. Uiteindelijk hebben we mee mogen doen. Calou was de kleinste van het stel, alleen maar New Foundlanders, Leonbergs en een stevige Labrador. Maar hij heeft zijn mannetje goed gestaan. Eerst wat grondwerk (lopen aan de riem, posities, afwezigheid enzo), daarna het water in. Heerlijk om te zien wat een lol die daarmee had. Niemand kende de Australische Labradoodle, maar ons manneke heeft ze weer allemaal met zijn charmes voor zich gewonnen. Vooral toen ie met veel enthousiasme prachtig in het water dook en de kortste route nam.
Aan het einde kregen we te horen dat we toch mee mogen komen trainen als we willen, en dat terwijl ze eigenlijk door de telefoon aan hadden gezegd dat de groep vol was en zowieso alleen nog voor erkende rashonden openstond. Tja, laat kanjer Calou maar schuiven....
Aan het einde kregen we te horen dat we toch mee mogen komen trainen als we willen, en dat terwijl ze eigenlijk door de telefoon aan hadden gezegd dat de groep vol was en zowieso alleen nog voor erkende rashonden openstond. Tja, laat kanjer Calou maar schuiven....
maandag 8 maart 2010
Stage Chien Visiteur
Het weekeind van 6 en 7 maart hebben Calou en ik een cursus "Chien Visiteur" gevolgd. Deze opleiding is om het baasje op te leiden tot vrijwilliger om samen met de hond instellingen zoals bejaarden-/verpleegtehuis, ziekenhuis, school, crèches, etc. te bezoeken. Zaterdag een deel theorie en oefenen met het lopen naast een rolstoel. Zondag nog een stukje theorie en vervolgens zijn alle honden individueel getest om te kijken of ze wel geschikt zijn voor dit "werk".
Calou is er zorgeloos doorgekomen. Ben dan ook supertrots op hem.
Calou is er zorgeloos doorgekomen. Ben dan ook supertrots op hem.
zaterdag 30 januari 2010
Sneeuw, sneeuw, sneeuw...
4 januari viel de eerste sneeuw dit jaar. En vanmorgen lag er weer een vers pak. In de tussentijd is de sneeuw rondom ons huis niet weggeweest. Een unieke winter hier in de Savoie. Sinds we hier 8 jaar geleden zijn komen wonen heeft er nog nooit zo lang en zo veel sneeuw gelegen. Meestal duurde de winterpret maar een paar dagen.
Wij vinden het prima en genieten er volop van. Voor Calou is het ook dolle pret, één grote speeltuin naast het huis. Een genot om te zien, net als dat uitzicht op de Arclusaz.
Life is good !
Wij vinden het prima en genieten er volop van. Voor Calou is het ook dolle pret, één grote speeltuin naast het huis. Een genot om te zien, net als dat uitzicht op de Arclusaz.
Life is good !
zondag 24 januari 2010
Een heerlijke zondag morgen
Een mooie dag voor een wandeling. We moeten wel op tijd weggaan, want voor de middag wordt er weer neerslag voorspeld. Samen met Laetitia en Danielle zijn we vanaf de landingsplek naar boven naar de startplek van Montlambert gelopen. Montlambert is de parapente site van de Indiens. De parapente club waar Lex lid van is en wat inmiddels meer een grote vriendenclub is geworden.
Eenmaal boven gekomen treffen we nog een paar andere Indiens aan. Esther en Calou kijken vanaf de totem toe hoe iedereen een mooie start maakt. Sommigen enigszins aangemoedigd door een blaffen of bijna huilende Calou. Het lijkt wel of hij wil zeggen: "waarom kan ik niet met jullie mee...?" Maar door de ervaring in het verleden (zie berichtje van 31 mei 2009) blijft Calou aangelijnd.
Zodra iedereen veilig in de lucht was zijn Calou en ik naar de parkeerplaats gewandeld waar het busje van Fred stond. Dat hebben we veilig naar beneden gereden waar we de rest van de club weer aantroffen.
Een heerlijke zondag morgen !
Eenmaal boven gekomen treffen we nog een paar andere Indiens aan. Esther en Calou kijken vanaf de totem toe hoe iedereen een mooie start maakt. Sommigen enigszins aangemoedigd door een blaffen of bijna huilende Calou. Het lijkt wel of hij wil zeggen: "waarom kan ik niet met jullie mee...?" Maar door de ervaring in het verleden (zie berichtje van 31 mei 2009) blijft Calou aangelijnd.
Zodra iedereen veilig in de lucht was zijn Calou en ik naar de parkeerplaats gewandeld waar het busje van Fred stond. Dat hebben we veilig naar beneden gereden waar we de rest van de club weer aantroffen.
Een heerlijke zondag morgen !
zondag 17 januari 2010
Zelfmaak veiligheidshesje voor hond
Met een zwarte hond wandelen in het donker heeft meerdere nadelen. Je ziet de hond niet makkelijk als hij een eindje van je af staat, maar hij is vooral slecht zichtbaar voor automobilisten als hij in het donker de weg oversteekt. Daarom wilde ik een veiligheidsvest voor Calou hebben. Zoiets kopen kan al snel aardig prijzig zijn. Daarom zelf maar aan de slag gegaan.De benodigdheden:
- veiligheidsvest voor kinderen liefst model met klittebandsluiting aan de zijkanten,
- stuk breed elastiek,
- schaar,
- naaimachine en
- een uurtje vrije tijd
Hierbij een korte werkbeschrijving :
Knip de klitteband stukken van de zijkanten van het veiligheidsvest af, maar bewaar ze voor later gebruik. Knip het vestje op de gewenste hoogte door (zodat het vanaf het midden van de rug van de hond tot goed over zijn zij kan vallen).
Het bovenste deel van het hesje gebruiken we niet meer.Naai de twee verkregen onderste delen aan de bovenkant aan elkaar zodat er een soort zadel ontstaat wat over de rug van de hond kan hangen.
Naai het stuk brede elastsiek aan beide zijden aan de voorkant vast. Dit dient om het hesje op de goede plek op zijn rug te houden en voorkomt dat het naar achteren glijdt.
Naai de bewaarde stukken klitteband aan de onderkant van het hesje voor de bevestiging onder de buik.
Als de hond geen halsband maar een tuigje draagt kun je eventueel nog een lusje maken aan de binnenkant van het hesje waardoor het tuigje kan zodat het hesje aan het tuigje vastgemaakt kan worden (hiervoor heb ik een stuk van de afgeknipte bovenkant gebruikt).
De precieze plek en de grootte van dit lusje hangt af van het door jou gebruikte tuigje en de maat van je hond. Om de goede plek te bepalen doe je de hond zijn tuigje om en daaroverheen het veiligheidshesje. Voel waar het tuigje zit en markeer deze plek (bijvoorbeeld met veiligheidsspel) op het hesje. Maak nu het lusje aan de binnenkant van het hesje op de gemarkeerde plaats.
Doe je hond het hesje aan en ga veilig wandelen in het donker.
woensdag 13 januari 2010
Calou graaft zich autobio
Vanmorgen was het weer aan het sneeuwen. Lex probeert de sneeuwberg op te hogen, maar Calou zal daar wel een stokje voor steken.
Abonneren op:
Posts (Atom)



