De grote treinreis

 Zaterdag 1 oktober was het dan zover. De grote treinreis met Calou van Rotterdam via Parijs naar Chambéry. Om 2 uur 's middags vertrokken we met de Thalys van Rotterdam Centraal station naar Parijs. Eenmaal in Parijs Gare du Nord zijn we overgestapt op de RER naar Gare de Lyon aan de zuidkant van Parijs. Dat was het meest stressvol voor Calou. Trap op, trap af, mensen die verschrikt reageerden op het zien van een hond, veel lawaai, door piepende poortjes van de metro, in een overvolle RER waar ik op moest passen dat Calou niet in de verdrukking kwam, maar hij onderging het allemaal prima. Eenmaal aangekomen op Gare de Lyon zijn we naar buiten gegaan op zoek naar een stukje gras om Calou uit te laten. Je moet begrijpen dat meneer geen stadshond is en plassen doen we dus niet tegen palen of muren, daarvoor hebben we groene beplanting nodig. Dat was nog niet zo eenvoudig om dat te vinden, maar is gelukt. Het nut van plassen op commando kwam weer eens goed van pas. Daarna weer op naar het station waar we nog drie kwartier hebben gewacht tot we wisten op welk perron onze TGV naar Chambéry zou vertrekken.

Gelukkig was het in de TGV heeeeel erg rustig dus we hebben vier plekken ingepikt en Calou heeft zelfs een tijdje op de stoel gelegen (die wel eerst afgedekt was met een handdoek). Om tien uur 's avonds waren zowel Calou als ikzelf blij dat we weer in Chambéry waren. Calou heeft nog even lekker kunnen rennen rondom huis voordat we moe maar voldaan in bed doken.

Zonsopgang aan de Rottemeren

Vanmorgen met Calou een heerlijke wandeling gemaakt aan de Rottemeren. Het is prachtig zomers weer de laatste paar dagen in Nederland en vanmorgen zagen we de zon opkomen. Wat kan Nederland dan ook mooi zijn. Genieten met de hoofdletter G.

 

Klussen in Nederland

 Pap en mam hebben afgelopen maandag de sleutel van hun nieuwe appartement gekregen. Met Calou ben ik nu een weekje in Nederland om te helpen met verven, tegels leggen, stellingen in elkaar zetten in de bijkeuken en de kelderberging. Mam past op Calou als pa en ik aan het klussen zijn en zorgt voor overheerlijke maaltijden voor de "klussers". Op 19 oktober gaan ze verhuizen, maar voor die tijd worden eerst de muren nog geverfd en de parketvloer gelegd.

Eerste sneeuw

Het was vanmorgen flink fris toen we ons  vaste wandelrondje maakten en toen  de wolkenlaag eenmaal optrok zagen we de eerste sneeuw van het seizoen op de toppen van de Arclusaz en de Granier. Nog niet eerder sinds we in Frankrijk wonen (inmiddels 10 jaar) hebben we in september al sneeuw op de bergtoppen gezien. Meestal was dat pas vanaf midden oktober. Calou had vanmorgen ook zijn gele hesje aan, want het jachtseizoen is weer geopend. Nadat vorig jaar een hond die 10 m voor zijn baasje uitliep en zelfs een hond van vrienden die aangeleind was gedood zijn door een jager neem ik geen risico meer. Voorheen had ik nog gedacht dat het misschien overdreven was, nu niet meer.

Voor het eerst met de trein

Begin oktober wil mijn baasje vanuit Nederland terug gaan naar Chambéry met de trein en dan mag ik mee. Om me er alvast aan te laten wennen hebben we vandaag een uitje gemaakt met de trein. Vanmorgen om kwart voor negen in Saint Pierre d'Albigny op de trein gestapt. Op het perron kreeg ik al allemaal lekkers toen dat grote gevaarte met veel lawaai aan kwam rijden. Daar moest ik dus inspringen en eenmaal binnen kreeg ik meteen een pensstaafje om op te knabbelen. Nou, zo wil ik wel vaker uitjes maken. Het was heel rustig in de trein en na een half uurtje kwamen we al in Chambéry.

 

 Daar was het wel een stuk drukker en hebben we twee uur lang door de stad gelopen en allerlei boodschappen gedaan. Onder andere mijn treinkaartje voor de grote reis Rotterdam-Chambéry gekocht. Na al die nieuwe indrukken en die stad vol geurtjes, mensen en geluiden was ik wel toe aan een pauze dus mijn vrouwtje mee een café in getrokken.  Terwijl zij aan de koffie zat heb ik even een uiltje geknapt.

Een uurtje later weer naar het station waar ik weer allemaal lekkers kreeg als er berichten om werden geroepen, rolkoffers langs mij werden gereden of toen de trein aan kwam rijden. Eenmaal binnen wist ik het al, ik kreeg weer een pensstaafje. Joepie, ik kan niet wachten tot we aan de grote reis beginnen. Vrouwtje zegt dat ik er wel klaar voor ben.

Vooruitgang

Calou maakt goeie vorderingen met het waterwerk.
Boei ophalen : de eerste keer is hij met zijn poot verstrikt geraakt in het touw aan de boei, maar dat heeft gelukkig geen slechte herinnering achtergelaten. De touwtjes zijn wat ingekort en Calou haalt hem zonder problemen op.

Hij blijft mooie sprongen maken

De eerste keer dat Calou de boot met motor en drie personen trok. We gingen niet hard, maar hij heeft ons aan wal getrokken.

Super trots op onze kanjer!

Calou begint te begrijpen dat de pop bij de arm vastgepakt moet worden.

Gorge du Verdon

Op vakantie bij de Gorge du Verdon een kano gehuurd en een prachtige tocht door de Gorge du Verdon gemaakt. Calou natuurlijk ook mee, soms even uit de boot een stukje over de kant rennen of lekker zwemmen.