Australian Labradoodles Calou (16-06-2007) en Juma (10-02-2012)
zaterdag 19 september 2009
zondag 31 mei 2009
Calou jaagt op een parapentist
Esther gilt de longen uit haar lijf...maar kan niet voorkomen dat Calou van de delta startplank afvalt de diepte in
uiteindelijk is Calou zelf weer van de berg omhooggeklommen, dus eind goed al goed.
uiteindelijk is Calou zelf weer van de berg omhooggeklommen, dus eind goed al goed.
zondag 24 mei 2009
Corsica
We zijn rond de Hemelvaart een weekje op Corsica geweest, Calou mee op de boot. Ging allemaal prima.
Carolien van Beek, de fokster waar Calou vandaan komt heeft waanzinnig goed werk gedaan met haar socialisatieprogramma en fokstrategiën. Als alle Labradoodles van de Annahoeve als Calou zijn, zijn het allemaal zeer mensvriendelijke, speelse, lieve, ..... honden.
Hierboven een foto waarop Calou probeert het (oude) vliegscherm van Lex te pakken te krijgen. Zijn vriend Jacques houdt Lex vast om te voorkomen dat hij van het strand afgeblazen wordt.
Calou is een paar weken geleden meegeweest met Lex en wat vliegvrienden. Elke keer als iemand wegvloog van de startplek begon Calou te blaffen en te janken. Hoe kan dat nou toch dat ze daar zo maar in de lucht hangen en ik kan er niet bij ???
dinsdag 5 mei 2009
Naar de kapper
Vandaag ben ik voor het eerst bij de trimster in Montmélian geweest.Mijn baasje had haar vooraf veel plaatjes van Labradoodles gegeven omdat ze dat ras nog niet kent. Ze is wel vier uur bezig geweest om me te kammen, wassen, föhnen en knippen. Ik voelde me als een keizer, kreeg veel knuffels en ook zo af en toe wat lekkers. Mijn bazinnetje en de fokster vinden alleen dat ik zo net terug van de trimsalon te veel op een poedel lijk, vooral omdat m'n oren wat lang zijn. Pff, kan me niets schelen. Ik heb een lekkere frisse korte vacht zodat ik heerlijk kan zwemmen en het niet te warm krijg van de zomer. Daarom poseer ik graag trots voor de camera. Zeg nou zelf, ben ik niet een knappe jonge kerel ??
woensdag 31 december 2008
Vakantie in Oostenrijk

In december 2008 werd mijn moeder 75 jaar en dat zijn we bij hen tijdens hun vakantie in Oostenrijk gaan vieren. Een weekje naar Ehrwald aan de voet van de Zugspitze en Calou mocht mee.
We hebben niet veel geskied, maar vooral lekker gewandeld, koffie gedronken op een terrasje en genoten van het mooie weer. Ook Calou vermaakte zich prima. Lekker in de sneeuw dollen met andere hondenvriendjes. Niets leuker dan dat.....
Calou is ook op een namiddag meegeweest met een klein toerskitochtje. Gewoon achter het appartement een stukje de berg opgelopen om ons materiaal en de conditie te testen. Zodra die gekke latten met zijn baasjes erop begonnen te glijden rende hij er blaffend achterna. Ook een enkele snowboarder die langs kwam zoefen werd achterna gejaagd. Indrukwekkend met welke snelheid Calou de berg op en af kon rennen. In elk geval is het na deze ervaring volgens ons geen goed idee om hem mee te nemen op langere tochten.
Maar gewoon tijdens een wandeling je liefde betuigen aan een sneeuwpop is natuurlijk ook heerlijk verfrissend. Of de makers van deze poppen er ook zo blij mee waren... we vermoeden van niet.
vrijdag 7 november 2008
Rauwe voeding
Dan is het weer fijn dat Internet bestaat. Heel wat informatie opgezocht en veel gelezen over hondenbrokken en rauwe voeding. Na wat studie en voorbereiding op zoek gegaan naar leveranciers hier in de buurt en vandaag eendenkarkassen opgehaald bij een fokker hier in de buurt.
Calou heeft er heerlijk van gesmikkeld. Volgens mij is hij het wel eens met de overstap van brok naar vers.
Wil je ook meer weten over rauwe voeding voor honden lees dan op een van de volgende fora of Internetsites
dinsdag 8 april 2008
Weer naar cursus
Calou zit deze week toch niet in het "Paradis pour chien et chats". Vanwege al bestaand lawinegevaar (3 op de schaal van 5) en het slechte weer dat vanaf vandaag was voorspeld (en zich hier ook realiseert) is afgelopen vrijdag met de berggids besloten onze reis te annuleren. We vonden het allemaal erg jammer, behalve Calou. Nadat ik het pension had afgebeld had meneer ineens weer volop energie. Wat voelen ze de dingen toch goed aan...
Aangezien we nu ineens een week vol vrije tijd hebben ben ik gisteren bij een hondenclub in Aiton geweest. Ik had op Internet al iets over deze club gelezen en vooral het feit dat ze schreven via de "methode naturelle" te werken sprak mij wel aan. Maandagmiddag om 2 uur met Calou heel hartelijk ontvangen. Kreeg na afloop zelfs koffie aangeboden in de kantine. Absoluut on-frans, maar wel heel gezellig.
De methode is inderdaad niet militair zoals we bij een andere club hadden gezien, maar gebruikt beloning met snoepjes, stem en aaien, afhankelijk wat het best bij de combinatie hond en baas past. De club bestaat al 20 jaar, doet ook aan competitie met behendigheid en vechtsport (noemen ze hier geloof ik RING) en een aantal trainers zijn in Noorwegen in opleiding geweest. Komende zomer staat ook een drie-daagse training gepland met een Noor (als ik het goed had begrepen wereldkampioen?).
Bon, belangrijkste was dat ik met Calou veel plezier heb gehad. Deze eerste les hebben we achter op het veld privé les gehad om eea uit te leggen en te kijken wat ik en Calou allemaal al kon. De kanjer! kan zo aansluiten bij de rest van de groep. Zo'n acht honden, de jongste 7 maanden, de rest allemaal zo rond een jaar. Ik had daarentegen nog wel wat te leren. Nu thuis aan de slag met de oefeningen.
En natuurlijk weer tien keer uitgelegd wat voor hond het nu is. Ze vinden hem allemaal prachtig. Dat is trouwens de algemene reactie van mensen die we tegenkomen, dat ze Calou een mooie hond vinden.
Vanmorgen onder Calou zijn oren wat klitjes weggeknipt en de rest uitgekamd. Het haar onder zijn oren was wat vettig geworden en samgengeklit. Ziet er nu weer fris uit.
Vanaf volgende week werk ik nog maar halve dagen voor mijn huidige werkgever en ga ik de rest van de tijd in ons eigen bedrijf helpen met de zaken. Zo ben ik flexibeler en kan ik meer tijd aan Calou besteden. Calou kan dan ook de middagen weer mee met me naar ons eigen kantoor. Bij mijn huidige werkgever mag Calou sinds januari niet meer mee naar kantoor, wat ik vanuit het oogpunt van mijn baas wel kan begrijpen.
Aangezien we nu ineens een week vol vrije tijd hebben ben ik gisteren bij een hondenclub in Aiton geweest. Ik had op Internet al iets over deze club gelezen en vooral het feit dat ze schreven via de "methode naturelle" te werken sprak mij wel aan. Maandagmiddag om 2 uur met Calou heel hartelijk ontvangen. Kreeg na afloop zelfs koffie aangeboden in de kantine. Absoluut on-frans, maar wel heel gezellig.
De methode is inderdaad niet militair zoals we bij een andere club hadden gezien, maar gebruikt beloning met snoepjes, stem en aaien, afhankelijk wat het best bij de combinatie hond en baas past. De club bestaat al 20 jaar, doet ook aan competitie met behendigheid en vechtsport (noemen ze hier geloof ik RING) en een aantal trainers zijn in Noorwegen in opleiding geweest. Komende zomer staat ook een drie-daagse training gepland met een Noor (als ik het goed had begrepen wereldkampioen?).
Bon, belangrijkste was dat ik met Calou veel plezier heb gehad. Deze eerste les hebben we achter op het veld privé les gehad om eea uit te leggen en te kijken wat ik en Calou allemaal al kon. De kanjer! kan zo aansluiten bij de rest van de groep. Zo'n acht honden, de jongste 7 maanden, de rest allemaal zo rond een jaar. Ik had daarentegen nog wel wat te leren. Nu thuis aan de slag met de oefeningen.
En natuurlijk weer tien keer uitgelegd wat voor hond het nu is. Ze vinden hem allemaal prachtig. Dat is trouwens de algemene reactie van mensen die we tegenkomen, dat ze Calou een mooie hond vinden.
Vanmorgen onder Calou zijn oren wat klitjes weggeknipt en de rest uitgekamd. Het haar onder zijn oren was wat vettig geworden en samgengeklit. Ziet er nu weer fris uit.
Vanaf volgende week werk ik nog maar halve dagen voor mijn huidige werkgever en ga ik de rest van de tijd in ons eigen bedrijf helpen met de zaken. Zo ben ik flexibeler en kan ik meer tijd aan Calou besteden. Calou kan dan ook de middagen weer mee met me naar ons eigen kantoor. Bij mijn huidige werkgever mag Calou sinds januari niet meer mee naar kantoor, wat ik vanuit het oogpunt van mijn baas wel kan begrijpen.
Abonneren op:
Posts (Atom)

